IKER G.

MARMARTI  ETA MAMUT ILETSUA

Orain dela milaka urte Marmarti jaio zen eta bera munduko pertsonari itsuziena zen eta ez zuen jatekorik.Egun batean mamut batvaurkitu zuen,Loti zuen izena eta ,Marmarti lagundu zien , baina Marmartik izutrik zegoen.Han zioan korika harkaitz eta erreka gainetik hara eroriko zela ematen zuen une berean,geratu egin zen bapatean. baina ez zen erori.Gerto Marmarti pixka bat zaintzea erabaki zuen Lotik,Marmarti zulo batera erori zen eta Lotik lagundu zion ateratzen  zulotik,gero mamuta hil egin zen eta marmartik tigre bat aurkitu zuen eta bere  laguna izan zen betirako.

                            PAISAIA

Paisai hau donostiaren zati bat da.Donostia paisai hiritarra da.Eta San markosen  ipar mendebaldean  dago.

                                      LOS TIGRES DEL VALLE





AUTOR:    Jordi Sierra
EDITORIAL: Tucan



RESUMEN:

           Un tigre salió de ser malo y olisqueó el aire y emitió un rugido y sonó como un ronquido. El tigre miró hacia la luna y el sol era el aliado de la sinfonía a la luz de los colores. El tigre se detuvo al ver que había muchos humanos en el valle se detuvo detras de un arbusto y los humanos vieron que el tigre no les atacaba. Entonces el tigre se fue corriendo y fueron más tigres y esos tigres eran malos y se juntaron varias trivus y entonces les vencieron y el tigre que era bueno lo mataron. Después de capturar a todos los tigres, los chimpancés se hicieron los dueños del valle y empezaron a arruinar las cosechas y a matar a la geste hasta que se hicieron los dueños de los pueblos también.
           

                                     KOALA

BIDAI BAT BARTZELONARA


Ni Unai izeneko mutil bat naiz, futbol jokalaria naiz nire auzoko taldean, kapitaina

naiz, 17 urte ditut baita ere Bartzelona futbol taldearen zalea naiz. Egun batean, nire

neska laguna eta ni festa batean geuden eta bapatean sobre bat oparitu zidan,

sobrea ireki eta han zeuden barsa errealaren aurkako partido bat ikustera joateko

bi sarrera, pike handia sortu zen bien artean, bera errealako zelako.

Lehenengo, Bilboko aeroportura joan ginen Bartzelonara joateko, hara iristean taxi bat deitu genuen

eta hotelera joan ginen maletak uztera eta kamisetak eta bufanda jartzera.

Ondoren Camp-Nou-era abiatu ginen, han zale pillo bat zeuden eta nire lehen partidoa

zen nire taldearen zelaian. Izugarrizko emozioa nuen, zelai erraldoia zen. Partidoaren ordua iristen

hasi zen, barrura sartzeko kontrol bat pasa izan behar nuen, baina eguna izorratzeko bartzelonako

polizia zegoen eta nire neska laguna errealako kamiseta, bandera eta bufanda bere taldekoa ez zenez,

poliziak ez zion utzi sartzen, bere taldeko zaleekin eraman zuten, zelaiko beste alde batera.

Ez molestatzeko bartzelonako eta niri bakarrik utzi zidaten, eta beraiekin joan nintzen, errealako

kamiseta bat utzi zidaten leku hortara sartzeko.

Partidoa bukatu zenean zelaitik atera eta gero hamabost minutu geratu ginen eta jokalariak ateratzen

hasi ziren. Messi atera zen, gero Vela eta argazki bat atera genuen ni eta nire neska laguna. Gero

lagun batzuekin topatu ginen eta hitzegiten hasi ginen eta taberna batera joan ginen eta gauean festa

batera joan ginen. Ordu batzuk pasa ondoren, festa antolatzen pertsonak mikrofono bat hartu zuten,

eta hango gizon batek esan zuen orain mesedez, denok laguntza behar dugu, ongi etorri Errealako

jokalari guztiei. Momentu hortan jokalariak eta guk izugarrizko festa hasi zen. Izugarrizko koadrila

bota genuen, oso lagunak egin ginen. Goizeko 6ak eta erdi ziren, oso berandu egin zitzaigun hotelera

joan ginen, festa geuden lekutik hotelera 500 metroo zeuden bakarrik. Bakarrik 50 metro gelditzen

ziren, ibaia zeharkatu bakarrik, justu-justu zubia pasatzeko hasiko ziren, baina barsako bois nois-akm

agertu ziren, guregana zijoasten. gu asko beldurtu ginen eta hotelera korrika hasi ginen, polizia agertu

zen. Hurrengo eguerdian aeroportura joan ginen eta Bilbora itzuli ginen, han autobus bat hatu eta

Donostira joan ginen.

Azkenean, konturatu nintzen Errealako zaleak izugarrizkoak direla, bere taldea 4-0 galtzen eta

animatzen jarraitu zuten. Bidai handik gauza bar atera nuen garbi, hobe talde txikiago zalea

bartzelonako edo madrilekoa baino.







                                                           IKA

                                KAKTUSA

                                                         KOTTI

EGILEA:     JOXANTONIO ORMAZABAL

EDITORIALA:       ELKAR



    Behin batean Anikaxia eta Jeonimo herri hartako biztanle bakarrak ziren. Bi etxe zeuden, bat txuria eta bestea gorria,txuria Anikaxiarena zen eta gorria Jeronimorena zen.  Egun batean, Anikaxia eta Jeronimo elkartu ziren eta etxe bat egin zuten eta etxeak kolore asko zituen eta han bizi ziren biak hamar hilabete pasa zirenean. Ume bat eduki zuten, Kotti izena zuen. Hamar urte egin zituenean hiri batera joan ziren eta Kottik tximanol izeneko mutin bat ezaguru zuen. kamioia batean sartu ziren eta kamioiak gaileta batzuk zeuden eta jan zituzten. Bapatean kamioia gelditu zen. Korrika joan ziren Kottiren etxera jolastera gelditu ziren.
Azkenean Tximanolek Kottirekin eta bere gurasoekin gelditu zen bizitzera.




AMAIERA

 MIMI VA A ESQUIAR.




AUTOR:   CHRISTINE NÖSLINGER
EDITORIAL :  EL BARCO DE VAPOR


A la familia de Mini le encanta esquiar. Mini tiene 8 años y a ella no le gusta nada esquiar, en invierno su familia siempre va a esquiar de vacaciones y para ella son las peores vacaciones del mundo.
Un día la familia de Mimi se fue a esquiar y ella dijo que no quería ir y se bajo a la cafetería y no había nadie y estaban todas las mesas sin recoger y la camarera empezó a recoger las mesas y Mini le dijo si le podía ayuda y le dijo que si y cuando recogieron entro un niño llamado Peter y después llegaron los padres de mini y de Peter se conocieron. Entonces los niños se hicieron amigos y resulto que a Peter tampoco le gustaba esquiar. A la mañana siguiente Mini y Peter convencieron a sus amigos para no ir a esquiar y pasaron un día muy bonito jugando con la nieve.